Lef

Lef, of noem het zelfverzekerdheid, of nog, jezelf goed genoeg vinden... Het zal wel mijn eeuwige manco blijven zeker?

Gisteren zag ik een oproep van een uitgeverij voor auteurs op het vlak van mijn beroepsbezigheden. Dus niet het creatief schrijven dat ik onlangs een keer gedaan heb, maar professioneel schrijven over mijn eigen vakgebied. En dan is mijn eerste reflex: "dat is iets voor mij", om vervolgens daar direct van terug te komen: "ik ben daar niet goed genoeg voor".

Langer geleden wilde ik mij engageren om mee het beheer van een internetforum op te nemen omdat ik geloof in de waarde van dat specifieke forum. Een jaar of twee jaar lang heb ik nooit mijn kandidatuur durven stellen, want "ik ben daar niet goed genoeg voor". Intussen doe ik dat nu toch en of ik goed genoeg ben, dat weet ik niet, maar aangezien er blijkbaar maar weinige vrijwilligers hiervoor zijn, zal ik op zijn minst wel bruikbaar zijn.

Waar komt dat nu vandaan? Ooit noemde iemand - meerdere op den duur eigenlijk - mij een perfectionist, toen tot mijn grote verbazing eigenlijk. Maar misschien zit daar wel wat in en is dat ook de oorzaak van mijn terughoudendheid om me te profileren. Als ik iets doe, moet het ook goed zijn, en vaak liggen mijn normen over wat goed is misschien wel tamelijk hoog. Haal ik mijn eigen normen niet en ben ik dus niet goed genoeg.

Die cursus creatief schrijven was anders wel een les in bescheidenheid en de bevestiging van 'niet goed genoeg zijn'. In mijn eigen ogen? De interpretatie die ik eraan geef? Dat kan... maar toch...

Ik blog ook professioneel. Dat gaat in de lijn als waar die uitgeverij naar op zoek is. Toevallig wordt er naar een recente post vanuit verschillende plaatsen gelinkt en heb ik daar mooie commentaar op gekregen. Maar toch... Als ik kijk naar collega bloggers, vooral dan in Nederland, dan kan ik daar in de verste verte niet aan tippen.

Dus mij kandidaat stellen bij die uitgeverij?
Bwah... nee... Daar zou dan toch een deel van mijn vrije tijd naartoe gaan, laat ik me in mijn vrije tijd maar bezig houden met iets anders dan met mijn vakgebied...

Lef dus... of het gebrek daaraan.